Aankomst in Bujumbura (hoofdstad van Burundi)

Hallo allemaal,

Wat een uitzoekerij om deze webside te starten. Maar ik heb het beloofd, dus is de start wat later dan we aanvankelijk hadden gepland. Excuses hiervoor.
Na een week hier te zijn, ben ik een beetje gewend aan het klimaat, maar warm kan het zijn. De laatste dagen mogen we niet mopperen, want het valt mee met de hoge temperatuur de laatste dagen.
Maandag, 1 februari j.l. ben ik na een lange reis van 12 uren aangekomen in Bujumbura. En wie ik niet zag op het vliegveld...... juist ja!! Na enige tijd gewacht te hebben, bleek Dick in het vertrek te staan wachten waaruit ik al met mijn koffers weg was. Na enige tijd zijn we naar huis gegaan, waar we werden opgewacht door Patricia, René en de mensen die bij ons werken. Eerst de tuin bekeken en complimenten uitgedeeld aan de jongens die er voor gezorgd hadden dat het zo mooi was.
René is een collega van Dick uit Macedoniè en wacht hier op een nieuwe missie, nadat hij een half jaar in Rwanda heeft gewerkt. Hij hoopt deze week te horen of hij naar Somaliland kan om daar les te gaan geven.
Deze eerste week heb ik toch veel gezien, ondanks het feit dat ik rustig aan heb gedaan.
Met Jeanne (onze Bonne `hulp in de huishouding`) twee keer naar de Markt geweest. Dood en dood eng!!! Het krioelt er van de mensen in donkere, smalle gangetjes, waar rottende restanten van fruit en groenten op de grond liggen. De geur van vis en vlees in die hitte en waar allerlei andere waar wordt aangeboden. Bij alles wat verkocht wordt, moet afgepingeld worden, speciaal als er blanken bij zijn. Plotseling een hoop gegil. Blijkt dat er iemand beroofd wordt. Nee, prettig voelde ik me niet en ik heb Jeanne gezegd, dat ik niet meer mee ga naar de Markt. Blijkt ook dat het beter is dat zij alleen gaat ivm de hoge prijzen die wij dan moeten betalen.
De enkele supermarkten die hier zijn, leveren geen probleem op. Je kunt ze echter niet vergelijken met wat in Nederland een supermarkt is. Een voorraad hebben ze niet en maar enkele producten in de verkoop. Wat voor ons simpele, eenvoudige dingen zijn, is hier een luxe.
Maar geen nood, we komen niets te kort en passen ons aan aan de situatie.
Afgelopen vrijdag was er een nationale feestdag en was Dick vrij. Wij zijn naar het Tanganyika-meer gereden een aansluitend door de bergen weer terug naar huis. Onderweg wat gedronken in een in aanbouw zijnd toeristen project, wat er prima uit gaat zien.
Bijgaand wat foto´s die we onderweg genomen hebben.
Groetjes van Dick en mij (en natuurlijk van Patricia en René)