Reisverslag 11

Na een bijzonder fijne tijd in Nederland met familie en in het bijzonder een weekje samen met Milla, weer terug in Burundi. Uit de berichten begrijp ik dat de herfst zijn intrede doet in Nederland, maar ik denk dat dit een beetje te voorbarig is. Er kunnen nog hele lekkere dagen komen in september en oktober dus, “hou moed” zou ik zeggen. Hier is het nog steeds erg lekker, ook al is zondag jl. de eerste grote onweersbui, na maanden van droogte, naar beneden gekletterd, voorafgegaan door een hevige wind. Maar lekker ruiken die regen!! Dinsdagmiddag heeft het zowat de hele middag geregend en onweerde het flink maar je ziet het groen in de tuin lekker opfrissen. Het vele stof wordt op deze manier lekker weggespoeld.
Dick heeft vorige week met Belgische collega’s een audit gehouden bij een politiepost in het binnenland in het plaatsje Gihanga. Hij kwam onder de indruk terug van wat hij daar gezien had. Het is hier bij de politie zo, dat je geplaatst kunt worden aan het ander eind van het land ver van familie en vrienden vandaan. Zij verblijven dan in een politiekazerne. En of je nou een gewone politieman bent of officier, er is geen verschil in die verblijfplaatsen. Voor voedsel: bonen, rijst, maniok en soms (levend) vlees wordt gezorgd en bewaakt door politie collega, want anders wordt het door een andere collega gestolen!!! De slaapplaatsen met muskietnetten op bijgaande foto’s. Geen luxe hotelkamers!!! Daar verblijven zij ongeveer 6 maanden en soms nog langer, voordat zij weer terug op verlof naar huis gaan. De weinige vrouwen bij de politie hebben sinds kort een eigen verblijfplaats op het terrein naast de slaapruimtes (kamers kun je het niet noemen) van de mannen. Conclusie: bittere armoede ook voor de officieren bij de politie ver van hun huis en familie.
Donderdag 2 september jl. heeft Alwin, een Nederlandse militair, die hier ook werkt en woont, in onze aanwezigheid materiaal geschonken aan de directrice van het weeshuis, bestemd voor de weesjes. Hij had schriften, schrijfblokken en pennen vanuit Nederland gekregen voor de schoolgaande weeskinderen. Ik moet zeggen hele goede schriften met harde kaften van echt goede kwaliteit. Op de foto’s zien jullie hoe een oude kast is opgeknapt van de door jullie geschonken bijdrage evenals goede sloten op deuren en kasten, kleine tafeltjes en stoeltjes (waren bijna allemaal klaar en geleverd), het schoolbord (moet nog opgehangen worden, maar dat doen we in het weekeinde) en de refter (eetzaal) voor de kinderen is ook helemaal opgeknapt allemaal van het geschonken geld. Bovendien wordt de patio nu goed onderhouden en het hele gebouw is opgeschilderd. Echt waar het ziet er voor Burundese begrippen prima uit. We hebben de hele berekening, waaraan het geld is uitgegeven, overhandigd gekregen zodat wij hebben kunnen controleren waar het geld allemaal aan is opgegaan. Ik kan jullie zeggen aan een goed doel en er is niets aan “een strijkstok” blijven hangen. En dat was ook niet mijn bedoeling. Wij zijn altijd overal bij betrokken geweest en alles is in overleg met ons gedaan. Het leven voor deze kindjes is een beetje veraangenaamd en daar doe je het toch voor. Mede namens de weesjes dank ik jullie nogmaals voor mijn afscheidsgeschenk. Het project is nu afgerond en het geld is heel goed besteed!! De foto’s spreken voor zich. We blijven wel regelmatig bij het weeshuis langs gaan en men heeft ons ook verzekerd dat we altijd welkom zijn. Binnenkort gaan we langs om kleding en speelgoed af te geven. In Nederland ligt kleding die ik van collega’s uit district Bergen op Zoom heb gekregen, maar nog niet heb mee kunnen nemen, omdat ik aan bagagekwantum gebonden ben. Binnenkort komt er een lading hierheen. Als wij het hebben en gaan overhandigen, zullen we er weer foto’s van maken, zodat jullie kunnen zien, waar de kleding en tassen heen gaan. Sorry dat dit niet eerder is gebeurd, maar niet alles loopt zoals je graag zou willen, maar het komt goed.
Nu het weer een paar keer flink heeft geonweerd gepaard gaand met de nodige regen, kan ik sinds maanden weer overdag wassen, want er komt weer water uit de kraan. (praktisch pleziertje!) . Vandaag was het weer erg warm dus we verwachten vanavond nog wel een flinke bui. Ook al doe je niet veel, het water loopt van je gezicht af en dat betekent vaak regen.
Sinds vorige week is het huishouden hier uitgebreid. Een Belgische familie, die vlak bij ons woont, had sinds een week een hond. Echter het echtpaar werkt de hele dag en hun dochtertje (9) gaat sinds maandag weer naar school. Te laat kwamen zij tot de conclusie dat zij beter geen hond hadden kunnen nemen, omdat hij de hele dag alleen was. Om deze reden hebben wij er nooit een genomen toen wij beiden nog werkten. Omdat ik veel hier ben, hebben ze gevraagd of wij hem willen hebben en daar ik niet meer “hoef” te werken hebben we dit na rijp beraad gedaan. Voor ¼ is hij husky en ¾ een herder. Tot nu toe is hij erg rustig en loopt ons overal achterna. Hij slaapt op het terras en dat gaat prima. En het is heel fijn dat hij bijna zuiver is, hij is op 4 juni jl. geboren en heet Cléo. Omdat hij de ogen van Cleopatra heeft, een mannetje is en die noemen je niet zo, hebben de Belgen er Cléo van gemaakt. We hebben besloten die naam te houden, want om in één week tijd én van baas én van naam te veranderen is niet goed voor het beestje. Ik moet zeggen het is wel gezellig zo’n dier in huis, want wij praten de hele dag met hem, ja ook Dick als hij thuis is.
Nu kijken we uit naar de komst van Paul (zonder Michelle) en zijn vriend Ilker. Zij komen hier maandag 13/9 rond de middag aan en wij gaan er van uit dat zij wel moe zullen zijn na een reis van 20 uren. Zij kunnen de eerste middag in ieder geval lekker uitrusten aan het zwembad als het tenminste niet regent!! Dick kijkt er in ieder geval naar uit om Paul hier te ontvangen, want zoals ik al eerder heb geschreven, is het heel bijzonder hier bezoek uit Nederland te ontvangen. Klinkt gek, maar het is toch anders dan thuis.
Dit was het voor deze keer. Samen met Paul en Ilker zullen we ook naar het binnenland gaan en zal ik jullie daarvan verslag doen. Tot dan.
Groetjes en een dikke zoen.
Dick & Lily.