Reisverslag 10

We willen jullie laten zien, dat de zon bij jullie harder schijnt dan bij ons. Op foto 1, 2 en 3 kun je zien hoe onze tuin er in januari/februari jl. eruit zag en hoe nu foto 4, 5 en 6. Het is hier erg droog en de zon gebruikt haar warmte bij jullie. Bij ons is het nu echt winter. Wat temperatuur betreft is het absoluut niet koud, overdag nog altijd rond de 30-33 gr., maar ’s nachts is het een stuk koeler en dat voelen we aan het water van het zwembad. De bladeren zijn nu aan het vallen en het is nu herfstgeel. Alle dagen hebben we een wazige, niet krachtige zon, maar nog steeds is het heerlijk hier.
Afgelopen twee weekeinden hebben we twee totaal verschillende bruiloften meegemaakt. Twee weken geleden één in het binnenland. De pastoor kwam pas rond 13.00 uur aan, terwijl de dienst om 10.00 uur zou plaatsvinden! (Is het Brabants kwartiertje niets bij!!) Tijdens het wachten hadden we veel bekijks van de binnenlandse kinderen, waarvan sommige zich voor het eerst in de spiegel van de auto zagen!!! Aangekomen bij het Katholieke kerkje stond er een versierde (trouw)auto voor de show voor de kerk. Een iets rijkere buurtbewoner in het bezit van een auto, had deze voor de bruidsparen versierd en voor de kerk neergezet. Alle bruidsparen (17 stuks) wonen in het binnenland of op een berg en konden geen gebruik maken van een trouwauto, omdat de wegen onbegaanbaar zijn. De bruiden waren van hun bruidegom gescheiden, die mochten pas in de kerk naast elkaar zitten. De meeste bruiden hadden een boeket van nepbloemen, sommige ook op hun hoofd. De jurken waren tweede- misschien wel derde- of vierde hands. Handschoenen vele maten te groot, oude schoenen of gekleurde slippers aan. Voor de bruidegom gold hetzelfde, over het algemeen veel te grote pakken die niet nieuw waren. Het bruidspaar waarbij wij uitgenodigd waren (15 en 18 jaar!), zag er eigenlijk nog het best gekleed uit. Opvallend was, dat de bruidsparen helemaal niet gelukkig oogden. De ene bruid keek nog lelijker dan de andere. Familieleden in de kerk zorgden voor een kleurrijk geheel en het koor met drummer was geweldig om te zien. Baby op de rug, tussendoor even de borst geven, zingen, klappen, het kan allemaal in deze wereld. Het is niet voor niets dat jonge kinderen zo ritmisch zijn, het wordt ze met de (paplepel) borst ingegeven! Van de “koster” mochten we de auto bij de pastorie zetten (i.v.m. mogelijke vernielingen), want ja wij moesten de berg te voet op helemaal naar de top. Op het warmste moment van de dag geen leuke karwei, maar wel een hele mooie klim kan ik zeggen, met een geweldig uitzicht en helemaal het binnenland in. Prachtig echt waar. En ik werd door twee heren ondersteund!!!! Op de top aangekomen werden we in een vierkante hut verwelkomd door de familie en kregen een van de beste plaatsen aangewezen. We zijn echter in een hoek gaan zitten, mannen vooraan en daar achter de vrouwen. In het midden stond een ton die bekleed was met Afrikaanse stof. Later bleek dat daar bananenbier in zat, waaruit eerst het bruidspaar en hun getuigen met een houten rietje dronken, daarna gevolgd door allerlei familie en vrienden. Hierna kwam er bier en frisdrank, gevolgd door een ritueel gesprek tussen familieleden van bruid en bruidegom. Omdat wij vóór het donker terug naar huis wilden, zijn wij op tijd weggegaan en is het feest nog in volle glorie doorgegaan. Afdalend van de berg en kijkend naar het dal waar we moesten zijn, zeiden wij al tegen elkaar: “Als de feestgangers in het donker met de nodige alcohol ook deze weg af moeten dalen, zal dat afzien worden voor hen”. Maar ja, zij weten niet beter.
Vorige week hadden we een totaal andere bruiloft in Bujumbura. Deze keer een islamitische, die een week heeft geduurd. Wij moesten in een, voor hier, chique zaal zijn die feestelijk met lampjes, tule en bloemen was versierd en het bruidspaar met getuigen en bruidsmeisje en –jonkertje op een verhoging zaten omringd door ouders, grootouders, ooms en tantes. Aanvankelijk werd Dick naast mij een plaats aangewezen, maar later kwam men vragen of hij het bezwaarlijk vond aan de “mannenkant” plaats te nemen. Geen bezwaar natuurlijk. Na anderhalf uur wachten, kwam het bruidspaar eindelijk aan. Ja, nog het Brabants kwartiertje!!! Een heel chique bruidspaar moet ik zeggen, heel anders dan in het binnenland. Ook alle gasten waren uiterst chique gekleed, het merendeel in pak en de dames in het lang met veel goud, zilver en blingbling en geweldig mooie hoofdtooien. Er werden Afrikaanse dansen uitgevoerd eerst door danseressen, gevolgd door dansers en later samen begeleid door muziek op drums met zangeressen en zangers. Leuk om te zien en te horen. Hier kregen we alleen Fanta of water (geen alcohol bij de islamieten). Nadat de bruidstaart (drie lagen hoog) door het bruidspaar was aangesneden, kregen alle gasten nog een pakketje, waarin wat versnaperingen zaten. Zoals je ziet een totaal andere belevenis dan een week eerder. Alleen heel jammer ……………….. wij waren het fototoestel wederom vergeten. (Wij leren het ook nooit!!) Jammer genoeg kunnen we het verschil niet laten zien.
Volgende week ga ik voor een poosje naar huis. Omdat er een delegatie uit Den Haag over komt en Dick van twee kanten is gevraagd hierbij aanwezig te zijn, kom ik alleen. Een feestje bij Pablo en ik mag een weekje oppassen op Milla en daar kijk ik heerlijk naar uit. Geweldig samen met die kleine meid van alles ondernemen.
Jullie zijn weer op de hoogte en tot het volgende verslag komt.
Veel groeten en een dikke zoen.
Dick & Lily.